Ik ben op de ontwikkeling van de training Beter presenteren 2.0. gekomen toen ik herhaaldelijk merkte dat met name jonge wetenschappers en beleidsmakers veel aandacht hebben voor social media en veel minder voor de narratieve en sociale kanten van een presentatie. Er is een golf van nieuwe presentatietools aan het ontstaan waarbij de vraag is: werkt dat allemaal?

Dit is natuurlijk geen technische vraag, maar een persoonlijke en een vraag naar de effectmarge: werkt het voor mij en voor mijn publiek. In de diverse blogs die ik hierover las wordt een tweedeling gesuggereerd waarbij de gebruikers van tekstbullets zo'n beetje de Old School Presentatoren vertegenwoordigen, en waarbij de Prezi of andere onlinegebruikers de hippe vogels zijn.

Onlangs mocht ik in een training vaststellen dat die hippe vogels makkelijk door alle virtuele en fysieke ruimten heen bewegen, maar vaak geen enkel beeld hebben van de ontvanger. Met zoveel woorden wordt er geroeptoeterd dat het een lieve lust is, en kennelijk levert de politiek daar goede voorbeelden bij.

Ik wil met deze training de deelnemers letterlijk een spiegel voorhouden: wie ben je zelf en wat hoort bij jou en je publiek. En dan gaat het nauwelijks over middelen, maar over jouw verhaal, de manier waarop jij dat opzet en doet, en wat dat bij je publiek veroorzaakt. Zeker 2.0., want zonder die ingang komen we er niet, maar wel ook back tot basics: vergeet nooit de stem, je lichaam, je verhaal en je persoon!

Veel plezier aan ieder die de training gaat volgen. Ik hoop natuurlijk velen.